Słuchając najlepszej piosenki na przemyślenia jaką jest 'Perfect' 1D, postanowiłam napisać post, o którym już bardzo dawno myślałam. Z drugiej strony chciałabym bardzo podziękować tym osobą, którzy byli ze mną od samego początku i wspierali mnie w prowadzeniu tego bloga. Z każdym dniem pojawia się coraz więcej wyświetleń co mega cieszy i daje jeszcze większą motywację do tworzenia. Udowadnia to także, że kogoś w jakimś stopniu interesują te moje 'wypociny', ale zawsze bardzo się staram, żeby to wszystko miało spójność i sens. Wracając do przecudownej piosenki jaka pojawiła się dokładnie 5 dni temu, o której już wcześniej wspomniałam chciałabym odwołać się do tego, że nigdy nie powinniśmy wątpić w swoje możliwości. Stawiać czoła trudnością jakie nam towarzyszą w codziennym życiu i pokazać, że naprawdę warto. Nigdy nie tracić nadziei i dzięki swojej systematyczności i ciężkiej pracy osiągnąć wymarzony sukces... Nie ma na świecie ludzi idealnych, są tacy, którzy tylko na siłę próbują. Osobiście nie polecam takiego stanu bycia, bo nie prowadzi to do niczego dobrego. Znęcanie się starszych kolegów, rówieśników z najbliższego otoczenia daje mocnego kopa w dupę. Kiedyś przejmowałam się tym strasznie, myślałam, że trafię przez to do wariatkowa, gdzie będę siedzieć w izolatce i jeszcze bardziej pogłębiać się o tym co myślą o mnie inni. Nieprzespane noce, cały czas lęk przed następnym dniem, łzy w oczach na samą myśl o szkole i innych. Tylko najbliższe osoby, które stawały na głowie, żeby mi pomóc okazały się przyjaciółmi na całe życie. Umieją zrozumieć, pocieszyć, a jak trzeba to nawet opieprzyć. Dzięki nim zawdzięczam lepsze jutro i pozytywne spojrzenie na cały świat. Zdecydowałam się o tym napisać, ponieważ uważam, że takie tematy powinny być podejmowane przez osoby, które chcą wyrazić samych siebie i podzielić się tym z innymi.
P.S. Niestety dzisiaj nie będzie żadnych zdjęć, ponieważ telefon został oddany do serwisu i jestem skazana na okres dwóch tygodni na jakiś stary toster. Mam nadzieję, że post wam się spodobał i odbierzecie go pozytywnie.
P.S.2 Link do piosenki! https://www.youtube.com/watch?v=Ho32Oh6b4jc
czwartek, 22 października 2015
piątek, 16 października 2015
Wszystko w jednym!
Cześć moje kochane misie pysie!
(zawaliło trochę słodkością, ale raz na kiedyś można)
Najbardziej w prowadzeniu bloga wkurza mnie moja systematyczność, a raczej jej brak. Kiedy mam już wszystko gotowe do opublikowania lub potrzebuję tylko chwili, żeby nanieść ostatnie poprawki mój komputer pokazuje jak bardzo mnie kocha i wtedy albo się zacina, albo usuwa całą pracę i jestem w wielkiej dupie...że należę do osób bardzo upartych ponawiam swoje próby, żeby mieć z wami stały kontakt i przekazywać wam informacje z pierwszej ręki...ale po co skoro ponownie może się to wszystko wszystko usunąć! Wtedy opadam z sił, wsuwam ostatni kawałek czekolady i idę na spacer trochę wrzeszcząc na samą siebie, jaka to ze mnie jest pierdoła. Kolejnym super wydarzeniem a raczej cholernie kijową sytuacją jest to, ze kilka dni temu mój najwspanialszy telefon wpadł *za przeproszeniem* do kibla i prawie się utopił na amen. Odruchem bezwarunkowym szybko go wyciągnęłam, osuszyłam, a następnie wsadziłam do ryżu na kilka dni. Żyłam w strachu przez 72 godziny, ponieważ jestem bardzo od tego telefonu uzależniona. To na nim pracuje, snapuje, uczę się i mam kontakt ze światem. I tak, tak przyznaję się do tego bez bicia i nie będę udawać.. jestem uzależniona i koniec. Wróćmy może do fajnych wydarzeń z ostatnich czasów jakie odbyły się w moim rodzinnym mieście, a mianowicie FESTIWAL ŚWIATEŁ!! Mówię wam, było genialnie! Miliony kolorowych świateł, super atmosfera, spędzanie czasu z przyjaciółmi. Lepiej być nie mogło. (prócz tego, że pizgało niemiłosiernie) Na takim festiwalu byłam dopiero pierwszy raz, ale mam nadzieję, że jeśli nadarzy się jeszcze jakaś okazja to na pewno pójdę bez wahania.
Mam nadzieję, że post się podobał i, że już nigdy komputer mi nie nawali. Teraz systematyczność to słowo przewodnie na tym blogu!
P.S. Szykujcie się na coś specjalnego w najbliższym czasie! Nastąpią ogromne zmiany, będzie super <3
(zawaliło trochę słodkością, ale raz na kiedyś można)
Najbardziej w prowadzeniu bloga wkurza mnie moja systematyczność, a raczej jej brak. Kiedy mam już wszystko gotowe do opublikowania lub potrzebuję tylko chwili, żeby nanieść ostatnie poprawki mój komputer pokazuje jak bardzo mnie kocha i wtedy albo się zacina, albo usuwa całą pracę i jestem w wielkiej dupie...że należę do osób bardzo upartych ponawiam swoje próby, żeby mieć z wami stały kontakt i przekazywać wam informacje z pierwszej ręki...ale po co skoro ponownie może się to wszystko wszystko usunąć! Wtedy opadam z sił, wsuwam ostatni kawałek czekolady i idę na spacer trochę wrzeszcząc na samą siebie, jaka to ze mnie jest pierdoła. Kolejnym super wydarzeniem a raczej cholernie kijową sytuacją jest to, ze kilka dni temu mój najwspanialszy telefon wpadł *za przeproszeniem* do kibla i prawie się utopił na amen. Odruchem bezwarunkowym szybko go wyciągnęłam, osuszyłam, a następnie wsadziłam do ryżu na kilka dni. Żyłam w strachu przez 72 godziny, ponieważ jestem bardzo od tego telefonu uzależniona. To na nim pracuje, snapuje, uczę się i mam kontakt ze światem. I tak, tak przyznaję się do tego bez bicia i nie będę udawać.. jestem uzależniona i koniec. Wróćmy może do fajnych wydarzeń z ostatnich czasów jakie odbyły się w moim rodzinnym mieście, a mianowicie FESTIWAL ŚWIATEŁ!! Mówię wam, było genialnie! Miliony kolorowych świateł, super atmosfera, spędzanie czasu z przyjaciółmi. Lepiej być nie mogło. (prócz tego, że pizgało niemiłosiernie) Na takim festiwalu byłam dopiero pierwszy raz, ale mam nadzieję, że jeśli nadarzy się jeszcze jakaś okazja to na pewno pójdę bez wahania.
P.S. Szykujcie się na coś specjalnego w najbliższym czasie! Nastąpią ogromne zmiany, będzie super <3
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)